Ανακοίνωση του Εμπορικου Συλλόγου Δύμης για το Θεοδώρειο Ίδρυμα

Το Δ.Σ. του Συλλόγου παρευρέθη την Παρασκευή 21/12/2018 στο Δημοτικό Συμβούλιο, το θέμα του οποίου ήταν η λήψη απόφασης σχετικά με το ακίνητο του Θεοδώρειου Ιδρύματος.

Στο εμπορικό κέντρο της πόλης είναι επιτακτική περισσότερο από κάθε άλλη φορά η λειτουργιά δημοτικών χώρων στάθμευσης. Αυτό προβλεπόταν από την μελέτη της πρώτης ανάπλασης ως προϋπόθεση εκτέλεσής της. Δυστυχώς μέχρι τώρα δεν έχει δρομολογηθεί κάτι προς αυτή την κατεύθυνση.

Έπεται η δεύτερη ανάπλαση και είναι επιτακτική ανάγκη, όπου ορίζει η μελέτη, να δοθούν οι χώροι στάθμευσης προς χρήση, πριν ξεκινήσει το έργο. Η καθυστέρηση διάθεσης των χώρων αυτών στην πόλη θα δημιουργήσει μέγιστο πρόβλημα στη λειτουργία της.

Εμμένουμε στην θέση μας για την αναγκαιότητα του οικοπέδου του Θεοδώρειου Ιδρύματος και ζητάμε να περιέλθει στο δήμο. Την αξία δε αυτού του χώρου ανέδειξε και ο πολιτικός μηχανικός, κ. Μιχαλόπουλος Παναγιώτης, ενημερώνοντάς μας ότι δύναται να φιλοξενήσει εκατό οχήματα σε δύο υπόγεια επίπεδα, καθώς και στον υπέργειο χώρο πολλές αίθουσες τις οποίες ο δήμος θα μπορεί να αξιοποιήσει με πολλαπλά οφέλη (πολιτισμός, ενημέρωση, απασχόληση, εκθέσεις, εκδηλώσεις, κ.α.).

Με την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση που υπάρχει πριν αναλάβουμε τον σύλλογό μας, εμείς λέμε:

Εάν δεν υπάρξει προσφορά και στον τρίτο διαγωνισμό εκποίησης του ακινήτου, τότε πρέπει να συστρατευθούν οι φορείς της πόλης για να καλυφθεί το νέο τίμημα που θα οριστεί ώστε το ακίνητο να περιέλθει στο Δήμο.

Υπάρχει δυνατότητα χρηματοδότησης από το Α έως το Ω αυτού του έργου, το γνωρίζουμε εμείς, το γνωρίζουν ασφαλώς και όλοι οι εμπλεκόμενοι. Τέτοια έργα είναι κατά την γνώμη μας ρηξικέλευθα για την εξέλιξη της πόλης.

Δεν πρέπει, φυσικά, να ξεχνάμε την πολυετή παραχώρηση από την πλευρά της Εκκλησίας μας του οικοπέδου αυτού, για την εξυπηρέτησή μας, και είμαστε βαθιά ευγνώμονες. Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στο μεγάλο έργο που τελεί ο πατήρ Απόστολος και είμαστε σίγουροι ότι αυτή η τυχαία πρόσκαιρη παρερμηνεία θα κάνει άρρηκτο τον δεσμό μεταξύ του ποιμνίου και της Εκκλησίας.


Πηγή