Θοδωρής Δανίκας: «Η αγάπη μου για το θέατρο είναι ανεξάντλητη»!

Ο Θοδωρής Δανίκας, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αμαλιάδα.

Από μικρός ερωτεύτηκε την υποκριτική, το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. «Επένδυσε» και εξακολουθεί να «επενδύει» στην πόλη του, και στο θέατρο, όντας ο ίδιος για χρόνια μέλος σε θεατρικές ομάδες, και διοργανώνοντας πολλές καλλιτεχνικές δράσεις και παραστάσεις.

Τον τελευταίο ένα χρόνο μένει μόνιμα στην Αθήνα και σπουδάζει υποκριτική, στην Ανώτερα Δραματική Σχολή Μαίρης Βογιατζή Τράγκα, ενώ έχει ήδη στο ενεργητικό του συμμετοχές στο θέατρο αλλά και σε μεγάλες παραγωγές της ελληνικής τηλεόρασης.

Η κουβέντα μας έγινε με αφορμή τις δύο θεατρικές παραστάσεις τις οποίες ανεβάζει τον Σεπτέμβριο, στην Αμαλιάδα, μαζί με τον Σύλλογο Πολιτισμού και Θέατρου «Στη Σκηνή» και την Θεατρική Ομάδα «Αποχρώσεις».

Της Μαριάννας Μητροπούλου
[email protected]gmail.com

  • Όπως μας έχεις δηλώσει σε παλιότερη συνέντευξη, κατάλαβες από πολύ μικρός την κλίση σου στην υποκριτική και ακόμη και σήμερα εξακολουθείς να δουλεύεις πάνω στην τέχνη αυτή και να κυνηγάς το όνειρο σου. Τι έχεις αποκομίσει μέχρι τώρα από τις θεατρικές σου σπουδές;

Οι σπουδές από μόνες τους σε βοηθούν να καταλάβεις το αντικείμενο με το οποίο θες να ασχοληθείς. Έχω αποκομίσει εμπειρίες, τόσο τηλεοπτικές όσο και θεατρικές γνώσεις, και έχω να αποκομίσω πολλές ακόμη. Ενώ, έμαθα και εξακολουθώ να μαθαίνω για διαφορετικά είδη θεάτρου που δεν είχα καν φανταστεί. Είναι ιδιαίτερη χαρά που έχω τόσο καλούς καθηγητές που μου μεταλαμπαδεύουν την γνώση τους.

  • Μίλησε μας για τα πρώτα σου επαγγελματικά βήματα στον χώρο της υποκριτικής;

Από την πρώτη χρόνια ως σπουδαστής έπαιξα σε επαγγελματικό θέατρο, προτάθηκα για το παγκόσμιο φεστιβάλ θεάτρου στην Γαλλία και φέτος έπαιξα σε πέντε τηλεοπτικές παραγωγές [Επιστροφή (ANT1), Το σόι σου (ALPHA), Όσο Έχω Εσένα (ΣΚΑΙ), Πρίγκιπας της Φωτιάς (OPEN), Ελεύθερο Ζευγάρι (OPEN). Πιστεύω πως είναι μια καλή αρχή αλλά σίγουρα έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου.

  • Παρά την πληθώρα των δραστηριοτήτων σου, συμπεριλαμβανομένων και των σπουδών σου στην πρωτεύουσα, σε βρίσκουμε στη γενέτειρα σου και σε πρόβες για δύο θεατρικές παραστάσεις, τι σε ώθησε να πάρεις αυτή την απόφαση;

Η αγάπη μου για το θέατρο είναι ανεξάντλητη. Πέρυσι δεν πρόλαβα να ανεβάσω κάποιο θεατρικό έργο στην πόλη μου με την ομάδα μου και μπορώ να πω πως στεναχωρήθηκα. Φέτος συμφωνήσαμε με τα παιδιά της ομάδας να κάνουμε δυο έργα, το ένα να είναι κωμωδία και το άλλο να είναι δράμα. Οι επιλογές των έργων δεν ήταν τυχαίες. Οκόσμος θέλει να δει ένα έργο που θα τον κάνει να γελάσει, να ξεχαστεί από τα προβλήματα του, αλλά πιστεύω πως η πόλη της Αμαλιαδας θα αγαπήσει και το δραματικό κείμενο γιατί εκεί καταρχάς θα δει ερμηνείες επαγγελματικού επιπέδου κι έπειτα το κείμενο καθ’ αυτό είναι συγκλονιστικό. Ως ηθοποιός πιστεύω πως ο κόσμος που θα παρακολουθήσει τα έργα αυτά θα καταλάβει ότι έχουν πολλά κοινά. Ένα από αυτά είναι ο ρατσισμός.

  • Συμπέθεροι από τα Τίρανα και Σαν μια αληθινή ιστορία: Δύο έργα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, μίλησε μας γι αυτά και δώσε μας μια πρώτη γεύση για το τι θα δούμε τον Σεπτέμβρη.

Το «Συμπέθεροι από τα Τίρανα» είναι μια φαρσοκωμωδία που έχει παιχτεί σε όλη την Ελλάδα από επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους με παρά πολύ μεγάλη επιτυχία. Είναι ένα κείμενο που και στο παρελθόν είχα προσπαθήσει να το ανεβάσω αλλά οι στρατιωτικές μου υποχρεώσεις δεν με άφησαν. Είναι ένα έργο που πιστεύω περνάει με κωμικό στοιχείο τον ρατσισμό του Έλληνα, την μισαλλοδοξία του και την ανάγκη για εφήμερη δόξα και χρήμα. Στο επίκεντρο είναι η κόρη του ζευγαριού που έρχεται από το Λονδίνο με τον μέλλοντα γαμπρό και τον παρουσιάζει ως Άγγλο. Από μια άτυχη σύμπτωση καταφτάνουν και οι γονείς του γαμπρού παριστάνοντας τους Άγγλους και κάνουν όλο το σπίτι άνω κάτω. Στο κεντρικό θέμα μπαίνει και ένα χωράφι κληρονομιά, στο οποίο βρέθηκαν αρχαία αλλά και ο υφυπουργός πολιτισμού. Το δραματικό έργο είναι μια διασκευή ενός βραβευμένου έργου που στο επίκεντρο έχει τα ναρκωτικά. Ένας θάνατος, μια αυτοκτονία και πέντε εξομολογήσεις ανθρώπων που έζησαν δίπλα σε αυτά τα πρόσωπα Έ να πραγματικό ξεγύμνωμα της ψυχής του ανθρώπου μέσα από την πίεση του θανάτου δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα μέσα στο θέατρο. Σκοπός του έργου είναι να έρθει ο θεατής στην θέση του ηθοποιού και να βάλει τον εαυτό του στην θέση του ρόλου. Η αναζήτησή της απάντησης, το γιατί κάποιος να κάνει χρήση ναρκωτικών και γιατί να φτάνει στο σημείο να αυτοκτονήσει δίνει στον κόσμο μια αίσθηση ρεαλισμού. Πιστεύω πολύ σε αυτό το έργο και στο κοινό που θα παρακολουθήσει αυτό το κείμενο και τις ερμηνείες των ηθοποιών .

  • Μίλησε μας για τον δικό σου ρόλο στα δύο αυτά έργα και τη σημασία του χαρακτήρα για εσένα.

Ο ρόλος μου στην κωμωδία είναι ο πατέρας της οικογένειας, ένας κλασικός Έλληνας πατέρας χαμηλής μόρφωσης ιδιόκτητης σουπερ μάρκετ. Πιστεύει πως η κόρη του αν και 27 χρόνων είναι ακόμα 10 και δεν δέχεται σχέσεις. Όταν καταφτάνει από το Λονδίνο του παρουσιάζουν τον γαμπρό ως Άγγλο λόρδο για να τον πείσουν να τον δεχτεί. Με το που μαθαίνει ότι είναι Αλβανός θέλει να φέρει τα πάνω κάτω και να χαλάσει τον γάμο αλλά δεν του πάνε τα πράγματα έτσι όπως τα θέλει … το αν θα τον δεχτεί θα το δούμε στο θέατρο. Στο Σαν μια αληθινή ιστορία κάνω τον Γιώργο. Ο Γιώργος είναι χρήστης ναρκωτικών, και είχε σχέση με μια κοπέλα, η οποία πέθανε από υπερβολική δόση. Στον μονόλογο μου προσπαθώ να καταλάβω μέσα από μια ψυχική αναζήτησή το γιατί έκανα ότι έκανα ποιους πλήγωσα, γιατί έκανα χρήση ναρκωτικών και πονάω που πέθανε η κοπέλα μου. Δεν μπορώ να πω πολλά παραπάνω για τον ρόλο αυτό αλλά είμαι πολύ χαρούμενος για την προσέγγιση μου στο πάνω του και πιστεύω πως θα δείτε έναν Θοδωρή όπως δεν τον έχετε ξαναδεί.

  • Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σου σχέδια για τον φετινό χειμώνα;

Είμαι σε συζητήσεις για ένα πολύ γνωστό σίριαλ που κάνει την επιστροφή του στην τηλεόραση μετά από δέκα χρόνια. Δυστυχώς δεν μπορώ να πω ακόμα ποιο είναι. Είμαι επίσης σε συζητήσεις για μια θεατρική παραγωγή στην Αθήνα ,έχω και την σχολή μου, και φυσικά ετοιμάζω και αλλά πράγματα στον νεοδημιουργηθέντα σύλλογο μας, στον οποίον θέλω να κάνω πολλά και διαφορετικά πράγματα.

Φωτογραφίες: Αντώνης Χατζηνικολάου – Χάρης Σιγούρος


Πηγή